آفت دهان و روش های درمان آن

آفت دهان

آفت دهان که به عنوان زخم دهان نیز شناخته می شود، یک مشکل شایع و ناراحت کننده برای سلامت دهان است که بسیاری از افراد در مقطعی از زندگی خود با آن مواجه می شوند. این ضایعات دردناک می توانند زندگی روزمره شما را مختل کنند و خوردن، صحبت کردن یا حتی لبخند زدن را دشوار کنند. در این راهنمای جامع، ما به دنیای آفت‌های دهان می‌پردازیم، علل، علائم و گزینه‌های درمانی مختلف موجود را بررسی می‌کنیم.

آفت دهان چیست؟

آفت دهان چیست؟

آفت دهان زخم های کم عمق و دردناکی هستند که روی بافت های نرم داخل دهان ایجاد می شوند. آنها می توانند روی گونه های داخلی، لب ها، لثه ها، زبان یا سقف دهان ظاهر شوند. این زخم ها معمولاً گرد یا بیضی شکل هستند و اغلب با یک حاشیه قرمز احاطه شده اند. اگرچه ممکن است اندازه آنها کوچک باشد، اما تأثیر آنها بر زندگی روزمره شما می تواند قابل توجه باشد.

انواع آفت دهان

انواع آفت دهان

آفت دهان می تواند ناراحت کننده باشد و برای بسیاری از افراد یک مسئله رایج است. آنها انواع مختلفی دارند که هر کدام علل و ویژگی های متفاوتی دارند:

  • زخم‌های آفتی: این ها ضایعات کوچک و کم عمقی هستند که روی بافت‌های نرم دهان یا در پایه لثه ایجاد می‌شوند. آنها مسری نیستند و می توانند توسط عوامل مختلفی از جمله استرس، آسیب جزئی دهان، برخی غذاها، کمبود ویتامین، تغییرات هورمونی یا مشکلات سیستم ایمنی ایجاد شوند.
  • تبخال (تب تاول یا هرپس سیمپلکس): بر خلاف آفت، تبخال توسط یک ویروس (HSV-1) ایجاد می شود و بسیار مسری است. آنها به صورت تاول روی لب یا اطراف دهان ظاهر می شوند. تبخال معمولاً با استرس، قرار گرفتن در معرض نور خورشید، تب، تغییرات هورمونی یا ضعف سیستم ایمنی ایجاد می شود.
  • برفک دهان: این یک عفونت قارچی در دهان است که در اثر رشد بیش از حد قارچ کاندیدا ایجاد می شود. اغلب به صورت لکه های سفید روی زبان، گونه های داخلی، لوزه ها یا سقف دهان ظاهر می شود. برفک دهان در نوزادان، بزرگسالان مسن تر و افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند یا شرایط سلامت خاصی دارند شایع تر است.
  • لکوپلاکیا: این بیماری باعث ایجاد لکه های سفید و ضخیم در داخل گونه ها، لثه ها و زبان می شود. لکوپلاکیا می‌تواند واکنشی به یک عامل تحریک‌کننده مانند تنباکو، دندان‌های زبر یا دندان مصنوعی نامناسب باشد. در برخی موارد، می تواند با سرطان دهان مرتبط باشد.
  • لیکن پلان: این یک بیماری التهابی است که می تواند قسمت های مختلف بدن از جمله دهان را درگیر کند. در دهان به صورت لکه های سفید توری یا بافت های قرمز و متورم ظاهر می شود. علت دقیق لیکن پلان ناشناخته است، اما تصور می شود که به یک پاسخ ایمنی مرتبط باشد.
  • بیماری دست، پا و دها :(HFMD) این یک بیماری مسری است که توسط ویروس های مختلف ایجاد می شود. در کودکان شایع است و می تواند باعث زخم های دهان، بثورات پوستی در دست ها و پاها و تب شود.

هر نوع زخم دهان روش درمانی خاص خود، از داروهای بدون نسخه و بهداشت دهان و دندان برای موارد خفیف گرفته تا داروهای تجویزی و سایر درمان‌ها برای زخم‌های شدیدتر یا مداوم را دارد. اگر زخم دهانی دارید که ظرف چند هفته از بین نمی رود یا باعث ناراحتی قابل توجهی می شود، مهم است که با یک متخصص مشورت کنید.

علائم آفت دهان

علائم آفت دهان

درد یا ناراحتی:

درد یا ناراحتی یکی از علائم بارز زخم های دهان است. افراد مبتلا به زخم های دهان اغلب درجات مختلفی از درد را تجربه می کنند که می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد. این ناراحتی می تواند به طور قابل توجهی بر فعالیت های روزانه مانند خوردن، نوشیدن یا صحبت کردن تأثیر بگذارد. بسته به نوع و شدت زخم، درد ممکن است تیز، ضربان دار یا درد مداوم باشد. توجه به این نکته ضروری است که میزان درد می تواند حتی فعالیت های روزمره را چالش برانگیز و ناراحت کننده کند.

احساس سوزش یا سوزن سوزن شدن:

قبل از اینکه زخم دهان به طور کامل ایجاد شود، بسیاری از افراد احساس سوزش یا سوزن سوزن شدن را در محلی که زخم قرار است ظاهر شود گزارش می کنند. این احساس می تواند به عنوان یک علامت هشدار اولیه عمل کند و فرد را از زخم قریب الوقوع آگاه کند. اغلب به عنوان یک احساس سوزش توصیف می شود و می تواند آزار دهنده باشد. تشخیص این احساس می تواند برای انجام اقدامات پیشگیرانه یا جستجوی درمان زودهنگام بسیار مهم باشد.

تورم و قرمزی:

تورم و قرمزی اغلب با زخم های دهان همراه است. بافت‌های ناحیه آسیب‌دیده ممکن است به‌طور مشهودی متورم شوند و ناحیه اطراف ممکن است قرمز و ملتهب به نظر برسد. این التهاب به ناراحتی همراه با زخم های دهان کمک می کند. قرمزی و تورم می تواند زخم را قابل توجه تر کند و به ناراحتی کلی فرد کمک کند.

مشکل در خوردن و آشامیدن:

زخم های دهان می توانند خوردن و نوشیدن را به تجربه ای دردناک تبدیل کنند. ناراحتی و درد همراه با زخم ها می تواند افراد را از لذت بردن از وعده های غذایی و نوشیدنی های خود باز دارد. عمل جویدن و بلعیدن می تواند دردناک شود و منجر به کاهش مصرف غذا شود. مشکل طولانی مدت در خوردن و آشامیدن نیز ممکن است خطر کم آبی بدن را افزایش دهد، به خصوص اگر زخم ها ادامه داشته باشند.

اختلال گفتار:

در برخی موارد، محل زخم دهان می تواند در گفتار اختلال ایجاد کند. این تداخل می تواند برقراری ارتباط واضح را چالش برانگیز کند. بسته به موقعیت زخم، تلفظ برخی صداها یا کلمات ممکن است دشوار شود. این علامت می تواند به ویژه ناامید کننده باشد، زیرا نه تنها بر توانایی فرد در صحبت کردن تأثیر می گذارد بلکه می تواند اعتماد به نفس و تعاملات اجتماعی آنها را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

عود:

برای برخی افراد، آفت دهان یک اتفاق جدید نیست، بلکه یک مسئله تکراری است. آنها ممکن است چندین بار در طول زندگی خود این زخم ها را با درجات متفاوتی از شدت تجربه کنند. عود زخم های دهان می تواند ناامید کننده باشد و ممکن است نشان دهنده عوامل زمینه ای مانند استرس، محرک های غذایی یا مشکلات سیستم ایمنی باشد. درک عوامل موثر در عود برای مدیریت موثر ضروری است.

تب (در برخی موارد):

در مواردی که زخم های دهان ناشی از عفونت های ویروسی هستند، مانند تبخال (ناشی از ویروس هرپس سیمپلکس)، افراد ممکن است تب را تجربه کنند. این تب اغلب یک پاسخ سیستمیک به عفونت ویروسی است و ممکن است با ظاهر زخم های دهان همراه باشد. این نشانه این است که بدن در حال مبارزه با عفونت است. تب بیشتر با انواع خاصی از زخم های دهان همراه است و ممکن است در همه موارد وجود نداشته باشد.

علت آفت مکرر دهان در بزرگسالان

ضربه به دهان:

زخم های دهان می توانند در نتیجه ضربه فیزیکی به بافت های دهان ایجاد شوند. گاز گرفتن تصادفی هنگام غذا خوردن، به خصوص زبان یا گونه داخلی، می تواند باعث ایجاد زخم های کوچک شود. علاوه بر این، لبه های تیز غذا یا وسایل دندانی نامناسب، مانند بریس یا دندان مصنوعی، می تواند بر روی بافت های ظریف دهان ساییده شود و منجر به تحریک و ایجاد زخم های دهان شود.

استفاده از مواد اسیدی:

مصرف مواد اسیدی مانند مرکبات، گوجه فرنگی یا نوشیدنی های اسیدی مانند نوشابه می تواند مخاط داخل دهان را تحریک کند. قرار گرفتن طولانی مدت یا بیش از حد در معرض این مواد اسیدی می تواند منجر به ایجاد زخم های دهان شود. ماهیت اسیدی این مواد می تواند باعث آسیب بافتی و متعاقب آن زخم شود.

واکنش‌های آلرژیک:

واکنش های آلرژیک به غذاها، داروها یا محصولات دندانی خاص می تواند پاسخ سیستم ایمنی را تحریک کند و منجر به ایجاد زخم های دهان شود. مکانیسم های دفاعی بدن ممکن است آلرژن را به عنوان یک تهدید درک کنند و در نتیجه التهاب و ایجاد زخم در دهان ایجاد شود.

استرس:

استرس روانی می‌تواند تأثیر مخربی بر عملکرد سیستم ایمنی داشته باشد. هنگامی که سیستم ایمنی بدن به دلیل استرس به خطر بیفتد، بدن بیشتر مستعد ابتلا به مسائل مختلف سلامتی از جمله زخم های دهان می شود. زخم های دهانی ناشی از استرس اغلب دردناک هستند و می توانند در مواقع استرس شدید ایجاد شوند.

تغییرات هورمونی:

نوسانات هورمونی که در مراحل مختلف زندگی مانند قاعدگی، بارداری یا یائسگی رخ می دهد، گاهی اوقات می تواند باعث ظاهر شدن زخم های دهان شود. این تغییرات هورمونی می تواند تعادل طبیعی بافت های دهان را مختل کند و منجر به افزایش آسیب پذیری در برابر زخم شود.

بیماری‌های روده‌ای:

برخی از اختلالات گوارشی، مانند بیماری التهابی روده (IBD) یا بیماری سلیاک، با ایجاد زخم های دهانی مرتبط هستند. التهاب و پاسخ های سیستم ایمنی مربوط به این شرایط می تواند به حفره دهان گسترش یابد و منجر به تشکیل زخم های دردناک شود.

ضعف سیستم ایمنی بدن:

افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، چه به دلیل شرایط پزشکی مانند HIV/AIDS یا در نتیجه شیمی درمانی، بیشتر مستعد ابتلا به زخم های دهان هستند. سیستم ایمنی ضعیف در دفاع در برابر عفونت ها و حفظ سلامت بافت های دهان کمتر موثر است.

کمبود ویتامین و مواد معدنی:

کمبود مواد مغذی ضروری، به ویژه ویتامین B12 وآهن می‌تواند به ایجاد زخم‌های دهان کمک کند. این مواد مغذی برای حفظ سلامت بافت های دهان حیاتی هستند و کمبود آنها می تواند منجر به تجزیه بافت ها و ایجاد زخم شود.

عوامل ژنتیکی:

عوامل ژنتیکی نیز ممکن است در حساسیت برخی افراد به زخم های دهان نقش داشته باشد. برخی از عوامل ژنتیکی می توانند برخی از افراد را در مواجهه با عوامل محرک مستعد ابتلا به این زخم های دهانی کنند.

درک این علل بالقوه برای افراد برای شناسایی و رسیدگی به عوامل زمینه‌ای موثر در ایجاد زخم‌های دهان ضروری است. این اطلاعات می تواند منجر به مدیریت بهتر و استراتژی های پیشگیری برای کاهش ناراحتی و ارتقای سلامت دهان شود.

روش درمان آفت دهان در خانه

روش درمان آفت دهان در خانه

درمان خانگی آفت دهان با آب نمک:

غرغره با آب نمک یک راه ساده و موثر برای تسکین زخم های دهان است. نصف قاشق چایخوری نمک را با یک لیوان آب گرم مخلوط کنید. محلول را حدود 30 ثانیه غرغره کنید و سپس آن را تف کنید. در صورت نیاز این فرآیند را چند بار در روز تکرار کنید. نمک به کاهش التهاب و بهبودی کمک می کند .

درمان آفت مکمل آهن مصرف کنید:

اگر زخم های دهان شما با کمبود آهن مرتبط است، ضروری است که با یک متخصص مشورت کنید. آنها می توانند سطح آهن شما را ارزیابی کنند و مکمل های آهن مناسب را با دوز صحیح و دستورالعمل استفاده توصیه کنند.

خمیر جوش‌شیرین برای درمان آفت:

با مخلوط کردن قسمت های مساوی عسل و جوش شیرین، خمیری ایجاد کنید. مقدار کمی از خمیر را مستقیماً روی زخم دهان بمالید و بگذارید چند دقیقه بماند. با آب بشویید. این روند را چندین بار در روز برای تسکین تکرار کنید. خواص ضد میکروبی عسل می تواند به درمان کمک کند.

یخ:

برای بی‌حس کردن موقت زخم و کاهش التهاب، می‌توانید تراشه‌های یخ را بمکید یا یک تکه یخ را مستقیماً روی ناحیه آسیب‌دیده قرار دهید. در صورت نیاز از این روش برای تسکین درد استفاده کنید.

دگزامتازون به عنوان دهانشویه:

دگزامتازون یک دهانشویه تجویزی است که می تواند به کاهش التهاب و کاهش ناراحتی ناشی از زخم های شدید دهان کمک کند.  شما می توانید طبق دستورالعمل پزشک خود از آن استفاده کنید.

ژل آلوئه ورا:

ژل آلوئه ورا به دلیل خواص تسکین دهنده اش شناخته شده است. مقدار کمی از ژل آلوئه ورا را مستقیماً روی زخم دهان بمالید. در صورت لزوم برای تسکین و بهبود درد تکرار کنید.

از ژل‌های موضعی برای درمان آفت استفاده کنید:

ژل های موضعی بدون نسخه که برای درمان زخم های دهانی فرموله شده اند می توانند تسکین دهند. دستورالعمل های محصول را دنبال کنید، که معمولاً شامل استفاده از مقدار کمی ژل به طور مستقیم روی زخم است.

مکمل های ویتامین B:

اگر مشکوک به کمبودهای تغذیه ای هستید، برای راهنمایی در مورد مصرف مکمل های ویتامین B با یک متخصص مشورت کنید. آنها می توانند مکمل ها و دوزهای مناسب را توصیه کنند.

عسل:

مقدار کمی عسل را مستقیماً روی زخم دهان بمالید. خواص ضد میکروبی طبیعی عسل می تواند به روند درمان کمک کند. در صورت نیاز از این دارو استفاده کنید.

درمان سریع آفت دهان با استفاده از شیر منیزیا:

– برای کاهش ناراحتی، دهان خود را با شیر غنی شده با منیزیم بشویید. از آن به عنوان دهانشویه استفاده کنید و در صورت لزوم برای تسکین آن را تکرار کنید.

ماست:

برای حفظ سلامت دهان و کاهش ناراحتی زخم های دهان، ماست ساده مصرف کنید. ماست را به طور منظم در برنامه غذایی خود قرار دهید.

چای سیاه برای درمان آفت دهان:

یک چای کیسه ای سیاه را خیس کنید و مستقیماً روی زخم قرار دهید. چای سیاه حاوی تانن است که می تواند به کاهش درد و التهاب کمک کند. چای کیسه ای را چند دقیقه در جای خود بگذارید، سپس آن را بردارید.

این درمان‌های خانگی می‌توانند زخم‌های دهان را تسکین دهند، اما نظارت بر علائم بسیار مهم است. اگر زخم ها باقی ماند، بدتر شد یا اگر شرایط پزشکی زمینه ای دارید، برای تشخیص و برنامه درمانی مناسب از یک متخصص راهنمایی بگیرید.

درمان آفت دهان با دارو

درمان آفت دهان با دارو

درمان زخم‌های شانکر (زخم آفتی) با دارو شامل گزینه‌های مختلفی است که به شدت و فراوانی زخم‌ها بستگی دارد. در اینجا چند درمان دارویی رایج آورده شده است:

  • داروهای موضعی: داروهای موضعی بدون نسخه و تجویزی مانند ژل‌های خوراکی، کرم‌ها یا چسب‌ها را می‌توان مستقیماً روی زخم برای تسکین درد و التهاب قرار داد. اینها اغلب حاوی مواد فعالی مانند بنزوکائین، پراکسید هیدروژن یا فلوسینونید هستند.
  • دهانشویه ها: دهانشویه تجویزی حاوی استروئیدی مانند دگزامتازون یا یک عامل ضد میکروبی می تواند درد و التهاب را کاهش دهد یا شرایط زمینه ای را که ممکن است باعث ایجاد زخم شود را درمان کند.
  • داروهای خوراکی: اگر آفت شدید باشد، ممکن است داروهای خوراکی تجویز شود. اینها می توانند شامل استروئیدهای خوراکی باشند، اما معمولاً به دلیل عوارض جانبی فقط در موارد شدید استفاده می شوند.
  • کوتر کردن زخم ها: در برخی موارد، ممکن است از کوتر شیمیایی یا لیزری برای سوزاندن شیمیایی زخم های شانکر استفاده شود. این می تواند درد را کاهش دهد و بهبود را تسریع کند.
  • مکمل‌های تغذیه‌ای: اگر زخم‌ها به دلیل کمبود مواد مغذی مانند ویتامین B-12، اسید فولیک، روی یا آهن باشد، مصرف مکمل‌ها ممکن است کمک کند.
  • دباکترول: این محلول موضعی به طور خاص برای زخم های شانکر و مشکلات لثه طراحی شده است. این یک کوتر شیمیایی است که به کاهش زمان بهبودی و تسکین درد کمک می کند.
  • نیترات نقره: شکل دیگری از کوتر شیمیایی، نیترات نقره، می تواند برای تسکین درد و بهبودی استفاده شود. با این حال، به دلیل عوارض جانبی احتمالی، کمتر مورد استفاده قرار می گیرد.

به یاد داشته باشید، مشورت با یک متخصص قبل از شروع هر گونه درمان پزشکی برای زخم شانکر ضروری است. آنها می توانند بر اساس شدت و فراوانی زخم ها، مناسب ترین درمان را به شما توصیه کنند.

تفاوت آفت و جوش دهان و سرطان دهان

تفاوت آفت و جوش دهان و سرطان دهان

درک تفاوت بین آفت دهان، سرطان دهان و زخم های دهان (که معمولاً به آنها “جوش های دهان” یا “تاول های دهان” گفته می شود) برای مراقبت و درمان مناسب بسیار مهم است. در اینجا به تفکیک هر یک از شرایط و تفاوت های آنها می پردازیم:

آفت دهان (زخم آفتی):
  • شکل ظاهری: ضایعات کوچک و کم عمق که معمولاً سفید یا زرد با حاشیه قرمز هستند. آنها در داخل دهان بر روی بافت های نرم یا در پایه لثه ایجاد می شوند.
  • درد: اغلب دردناک است، به ویژه هنگام صحبت کردن، خوردن یا نوشیدن.
  • علل: ممکن است استرس، آسیب جزئی به دهان، برخی غذاها، کمبود ویتامین یا تغییرات هورمونی ایجاد شود.
  • زمان بهبودی: معمولاً طی 1-2 هفته خود به خود بهبود می یابند.
  • مسری: مسری نیست.
سرطان دهان:
  1. ظاهر: می تواند به صورت زخم، توده یا رشد مداوم در دهان ظاهر شود که از بین نمی رود. زخم ممکن است سفید، قرمز یا مخلوط رنگ باشد.
  2. درد: ممکن است دردناک باشد یا نباشد. گاهی اوقات بی حسی یا احساس گیر کردن چیزی در گلو وجود دارد.
  3. علل: عوامل خطر عبارتند از مصرف دخانیات، مصرف زیاد الکل، عفونت HPV، قرار گرفتن در معرض نور خورشید (برای سرطان لب) و سابقه سرطان سر و گردن.
  4. زمان بهبودی: پایدار است و به خودی خود بهبود نمی یابد. نیاز به مداخله پزشکی دارد.
  5. مسری: مسری نیست.
زخم های دهان (جوش های دهان):
  1. شکل ظاهری: برآمدگی های کوچک و برجسته در داخل دهان. آنها می توانند شفاف، قرمز، زرد یا سفید باشند.
  2. درد: می تواند دردناک باشد، به ویژه زمانی که با غذا، نوشیدنی یا مسواک زدن تحریک شود.
  3. علل: اغلب به دلیل تحریک لبه تیز در دهان، گاز گرفتن داخل گونه، استرس، تغییرات هورمونی یا برخی غذاها ایجاد می شود.
  4. زمان بهبودی: معمولاً طی یک یا دو هفته خود به خود برطرف می شود.
  5. مسری: مسری نیست.

تفاوت های کلیدی

  • ماهیت ضایعات: آفت های دهانی زخم های کم عمقی با ظاهری خاص هستند، در حالی که ضایعات سرطان دهان می توانند متنوع تر و پایدارتر باشند. زخم های دهان(جوش ها) معمولاً برجسته می شوند و می توانند با مایع پر شوند.
  • زمان بهبودی: آفت‌ها و زخم‌های دهان به خودی خود بهبود می‌یابند، در حالی که ضایعات سرطان دهان بدون درمان بهبود نمی‌یابند.
  • درد و احساس: آفت های دهانی و زخم‌های دهان اغلب دردناک هستند، در حالی که سرطان دهان ممکن است در ابتدا دردناک نباشد اما می‌تواند باعث احساس مداوم یا بی‌حسی شود.
  • عوامل خطر: سرطان دهان دارای عوامل خطر مشخصی مانند مصرف دخانیات و الکل است که مستقیماً با زخم‌های شانکر یا جوش های دهان مرتبط نیستند.
پیشگیری از آفت دهان

پیشگیری از آفت دهان

 پیشگیری از آفت (زخم آفتی) شامل چندین استراتژی برای به حداقل رساندن عواملی است که ممکن است آنها را تحریک کند. در اینجا چند راه موثر برای پیشگیری از این زخم ها وجود دارد:

  • از برخی غذاها اجتناب کنید: از غذاهایی که می توانند دهان شما را تحریک کنند، از جمله غذاهای اسیدی یا تند دوری کنید. همچنین در مصرف غذاهای لبه تیز (مانند چیپس) که ممکن است داخل دهان شما را خراش دهد، احتیاط کنید.
  • بهداشت دهان و دندان را رعایت کنید: بعد از غذا با یک مسواک نرم مسواک بزنید و هر روز از نخ دندان استفاده کنید تا دهان خود را تمیز نگه دارید و از غذاهایی که ممکن است باعث ایجاد زخم شوند، محافظت کنید.
  • استفاده از دهان شویه: استفاده از دهانشویه های بدون الکل را در نظر بگیرید، زیرا الکل می تواند دهان را خشک و تحریک کند.
  • از آسیب های دهانی خودداری کنید: مراقب باشید که داخل گونه یا لب خود را گاز نگیرید. همچنین، اگر از وسایل دندانپزشکی استفاده می کنید، مطمئن شوید که به درستی جا می شوند و دهان شما را تحریک نمی کنند.
  • استرس را مدیریت کنید: از آنجایی که استرس می‌تواند باعث ایجاد زخم‌های پوستی شود، تکنیک‌های کاهش استرس مانند مدیتیشن، ورزش یا سرگرمی‌ها را پیدا کنید.
  • مکمل‌های تغذیه‌ای: اگر رژیم غذایی‌تان کم است، مکمل‌ها، به‌ویژه اسید فولیک، ویتامین B6، ویتامین B12 و روی را در نظر بگیرید، زیرا کمبود این مکمل‌ها می‌تواند منجر به زخم‌های دهانی شود.
  • سیگار را ترک کنید: اگر سیگار می‌کشید، ترک می‌تواند به شما کمک کند، زیرا سیگار باعث تحریک دهان می‌شود.
  • از برخی خمیردندان‌ها اجتناب کنید: برخی افراد متوجه می‌شوند که خمیردندان حاوی سدیم لوریل سولفات (SLS) می‌تواند باعث ایجاد زخم‌های شانکر شود. استفاده از خمیر دندان بدون SLS را در نظر بگیرید.
  • هیدراتاسیون: بدن خود را به خوبی هیدراته نگه دارید. نوشیدن آب زیاد به حفظ سلامت غشای مخاطی دهان شما کمک می کند.
  • معاینات منظم دندانپزشکی: مراجعه منظم به دندانپزشک می تواند به شما کمک کند تا سلامت کلی دهان و دندان را حفظ کرده و به طور بالقوه از بروز آفت جلوگیری کند.

به یاد داشته باشید، در حالی که این استراتژی ها می توانند خطر ابتلا به آفت را کاهش دهند، ممکن است به طور کامل از آنها جلوگیری نکنند. اگر اغلب دچار آفت می‌شوید یا اگر دردناک یا مداوم هستند، بهتر است برای مشاوره بیشتر با یک متخصص مشورت کنید.

 

نتیجه

آفت دهان می توانند دردناک و مختل کننده باشند، اما با دانش و درمان مناسب، می توانید تسکین پیدا کنید. درک علل و علائم این زخم های مزاحم اولین گام برای مدیریت موثر است. به خاطر داشته باشید که برای زخم های مداوم یا شدید دهان با یک متخصص مشورت کنید.

 

 سؤالات متداول

خیر، بیشتر آفت های دهان مسری نیستند، به جز تبخال های ناشی از ویروس هرپس سیمپلکس.

مدت زمان آفت دهان می‌تواند متفاوت باشد، اما بیشتر آنها ظرف 1 تا 2 هفته برطرف می‌شوند.

در برخی موارد، آفت‌های مکرر دهان ممکن است نشانه‌ای از یک مشکل اساسی سلامتی باشد و توصیه می‌شود برای ارزیابی بیشتر با یک متخصص مشورت کنید.

اجتناب از محرک هایی مانند غذاهای تند، مدیریت استرس و حفظ بهداشت دهان و دندان می تواند به پیشگیری از آفت دهان کمک کند.

اگر زخم های دهان شما شدید، مداوم یا همراه با علائم نگران کننده دیگر است، برای ارزیابی و درمان مناسب با یک پزشک مشورت کنید.

درمان‌های خانگی شامل شستشو با آب نمک، استفاده از ژل‌ها یا کرم‌های موضعی و اجتناب از غذاهای تحریک‌کننده است.

اثربخشی: جوش شیرین (بی کربنات سدیم) می تواند برای درمان زخم زبان موثر باشد. با خنثی کردن اسیدها، کاهش التهاب و پاکسازی ناحیه آسیب دیده کمک می کند.

روش استفاده: مقدار کمی جوش شیرین را با آب مخلوط کنید تا خمیری ایجاد شود. این را مستقیماً روی زخم بمالید یا جوش شیرین را در آب حل کنید تا به عنوان دهانشویه از آن استفاده کنید.

احتیاط: در حالی که جوش شیرین می تواند تسکین دهنده باشد، ممکن است در ابتدا در هنگام استفاده دچار گزش شود. در صورت افزایش تحریک، مصرف آن را قطع کنید.

محرک ها: علت دقیق آفت کاملاً شناخته نشده است، اما عوامل متعددی ممکن است در این امر نقش داشته باشند:

صدمات جزئی دهان در اثر کار دندانپزشکی، مسواک زدن سخت، حوادث ورزشی یا گاز گرفتن تصادفی گونه.

برخی غذاها، به ویژه غذاهای اسیدی یا تند.

کمبود ویتامین، به ویژه ویتامین های گروه B، روی، اسید فولیک و آهن.

پاسخ آلرژیک به باکتری های خاص در دهان.

تغییرات هورمونی در دوران قاعدگی

استرس عاطفی یا کمبود خواب.

برخی شرایط پزشکی و بیماری های خود ایمنی.

حساسیت به خمیردندان و دهانشویه‌های خاص حاوی سدیم لوریل سولفات.

حساسیت: هر کسی ممکن است به آفت مبتلا شود، اما در موارد زیر شایع تر است:

افراد در سنین نوجوانی و بیست سالگی، اگرچه ممکن است در هر سنی رخ دهند.

زنان، احتمالاً به دلیل تفاوت های هورمونی.

افراد با سابقه خانوادگی آفت‌های شانکر، که یک جزء ژنتیکی را نشان می‌دهد.

افرادی که شرایط پزشکی خاص یا کمبودهای تغذیه ای دارند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوشته های مشابه